با باور بلندمان به بایستگی امنیت اجتماعی، در سایه ی پهنایی فرهنگ و در تابش درخشان دانش و آگاهی، باور را با مهر یاران و همدلی دوستان، بنیان نهاده ییم، تا با یاوری دادار، همراهی باشد برای آنها که در هر کجای جهان اکنون، برای آدمی گونه بودن تلاش می کنند؛ آنها که به توان دریافت ژرف شان از هستی، و شناخت باریکه های جهان های درون و برون، آشکار کنندگان نورند و زیبایی های ناشکفته در کشاکش غوغای اسیری مادی را می نمایانند.
 
  
در دوره یی که ما در آن روزگار می گذرانیم؛ گاه مدرنیته و پست مدرنیته؛ انسان، به عنوان اثرگذارنده ترین پدیده ی فیزیکی و هوشمند، بر سرنوشت زمانی خود، از سویی، به دستاوردهای شگرف و بلندش در زمینه های فرهنگی، علمی و تکنیکی می بالد و از آن سود می جوید، و تا اندازه یی - و در بعضی موارد - اسباب آسایش خویش را فراهم کرده است؛ و از سوی دیگر، در گرداب فقر، در نتیجه ی نابرابری فرهنگی - اقتصادی، جنایت، در اثر سوء استفاده از ابزارهای خود ساخته و افول اخلاقی و حتا جنگ، بر اثر زیاده خواهی و میل به تسلط و اعمال قدرت بر دیگران، گرفتارتر از همه ی دوره ها، مغروق بی درایتی اش در میل به پیش روی خطی و موازی شده است؛ یعنی همان حرکت های اکتشافی، اختراعی و رشد گونه بشر در زمینه های مختلف - و البته در انتزاع یکدیگر.
 
  
باور ما این است که انسان امروز، درخور جایگاه طبیعی و تاریخی خود- چه به دلیل توانایی های ذاتی و چه توانستن های اکتسابی- در پیشبرد فرهنگی - اخلاقی جامعه ی خود ساخته اش، کامران نبوده است. از روزی که فلسفیدن به معنای امروزین اش، در حلقه ی شاگردان سقراط، با شهادت وی در راه آزادی تفکر پیوند خورد، کم نبوده اند اندیشمندانی که در راه عدالت و آزادی و دیگر خواسته های جمعی و به حق اجتماعی ، در گوشه و کنار دنیای ما جان داده اند. و اینک، در آغازین سال های هزاره ی سوم میلادی، پس از قرن ها تطور بشر در سایه آموزه های پیام آوران و ادیان الهی، مصلحان اجتماعی و گذران مکاتب فکری- فلسفی و دوره های تاریخی و سیاسی، انسان متمدن، به توجه ویژه به امور فرهنگی و اخلاقی، نیازمند شده است. یکی از راهکارهای موجود در راه اعتلای فرهنگی فرد انسان و جامعه ی حاصل از فردیت و ارتباط متقابل او، ساماندهی روش های مدون « فرهنگ سازی » و « فرهنگی بودن » است. در این میان نقش سازمان ها، مؤسسه ها و انجمن هایی که در این زمینه ها فعالیت می کنند، هر چند اندک، در نوسازی و بهسازی بنیان های فرهنگی جوامع، از راه های گوناگون اطلاع رسانی، ایجاد حس مشارکت جمعی، تعامل با افراد و جمعیت های فعال در این زمینه ها، ساماندهی جنبش های فرهنگی و دیگر روش های ممکن غیر قابل کتمان است.
 
  
با مجموعه ی باورها، دیدگاه ها و اهداف مورد نظر، انجمن فرهنگی و علمی باور، بدون وابستگی به گروه های سیاسی موجود و با باور بنیان گذاران آن به مرامنامه فوق، در گستره ی جهانی و بین المللی، فعالیت خود را آغاز می کند.